წარმატებული ადამიანები მუდმივად სწავლობენ
By Dan Bova
You're reading 鶹 Georgia, an international franchise of 鶹 Media.
ბილ გარლიმ კარიერა თამამ იდეებზე ააგო: ის იყო ადრეული ინვესტორი Uber-ში, Zillow-სა და Nextdoor-ში. ამ წარმატებებმა Benchmark, ვენჩურული კაპიტალის ფირმა, რომლის გენერალური პარტნიორიც თავად არის, სილიკონის ველის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ სახელად აქცია. ახლა მას სურს, სხვებსაც დაეხმაროს მსგავსი თამამი ნაბიჯების გადადგმაში.
მისი ახალი წიგნი, Runnin' Down a Dream: How to Thrive in a Career You Really Love, ეფუძნება იმ წარმატებული ადამიანების გამოცდილებასა და გაკვეთილებს, რომლებსაც ის შეხვედრია და რომლებშიც ინვესტიცია ჩაუდვია. გარლის თქმით, მათ ყველას ერთი საერთო თვისება აქვთ: დაუღალავი სურვილი, მუდმივად გააუმჯობესონ საკუთარი საქმე, მიუხედავად ნებისმიერი დაბრკოლებისა.
მაგალითად, ის ჰყვება ჯენ ეტკინის ისტორიას, ცნობილი სტილისტისა, რომელიც მუშაობდა კარდაშიანებთან, ჯენიფერ ლოპესსა და კეტი პერისთან, შემდეგ კი საკუთარი ბრენდი, Ouai, შექმნა. ბევრმა შეიძლება მის ბიოგრაფიას შეხედოს და იფიქროს, რომ წარმატება მისთვის მარტივად მოვიდა, რადგან უკვე ჰქონდა წვდომა ცნობილ ადამიანებთან. თუმცა, სანამ ამ ვარსკვლავებთან მუშაობას დაიწყებდა, ის ლოს-ანჯელესში მხოლოდ მონდომებითა და ჯიბეში 300 დოლარით ჩავიდა.
"მან სალონში ადმინისტრატორის სამსახური იშოვა, შემდეგ კი დაესწრო უფასო პროფესიულ კოსმეტოლოგიურ სკოლას, რომელსაც ლოს-ანჯელესში სთავაზობდნენ, – ამბობს გარლი, – ეს შესაძლებლობა დღემდე არსებობს, თუმცა ადამიანების უმეტესობა მას არ იყენებს. ჯენიმ კი ეს შანსი წარმოუდგენლად წარმატებულ კარიერად აქცია".
გარლი პოდკასტში "როგორ მოდის წარმატება" შემოგვიერთდა, რათა ესაუბრა იმაზე, როგორ უნდა განვივითაროთ შესაძლებლობების დანახვისა და გამოყენების აზროვნება. ქვემოთ წარმოდგენილია მისი გზამკვლევი საკუთარი ოცნებების განსახორციელებლად.
პოტენციურ მეწარმეებს შორის ხშირად გვხვდება ასეთი შიშის ფაქტორი: "ძალიან დიდხანს დავაყოვნე. ინდუსტრია უკვე ზედმეტად დიდია. მასში შ᳥სვლას ვეღარასდროს შევძლებ". რას უპასუხებდით ამას?
არსებობს The Power of Regret – დენიელ ფინქის შესანიშნავი წიგნი. მასში ავტორი ამბობს, რომ ასაკის მატებასთან ერთად ჩვენი ყველაზე დიდი სინანული დაშვებულ შეცდომებს არ უკავშირდება. უფრო ხშირად, ეს არის ის, რასაც დენიელი "გაბედულ სინანულს" უწოდებს, შესაძლებლობები და თამამი ნაბიჯები, რომლებიც საერთოდ არ გადაგვიდგამს.
ბევრი ადამიანი ყოყმანობს და ფიქრობს: "მეშინია, რომ ვცადო და არ გამომივიდეს". თუმცა, ცხოვრების უფრო გვიან ეტაპზე ადამიანები გაცილებით ხშირად ნანობენ არა იმას, რომ სცადეს და ვერ შეძლეს, არამედ იმას, რომ საერთოდ არ სცადეს.
ჯეფ ბეზოსს აქვს კონცეფცია, რომელსაც "სინანულის მინიმიზაციის ჩარჩო" ეწოდება. მისი არსია, წარმოიდგინო საკუთარი თავი ცხოვრების გვიან ეტაპზე და საკუთარ თავს ჰკითხო, ინანებდი თუ არა იმას, რაც არ სცადე.
წიგნში მე ოთხი ადამიანის ისტორიას ვყვები, რომლებმაც ახალი საქმე 40 წლის შემდეგ დაიწყეს. ჩემი ფავორიტი ალბათ ბერტ "ტიტო" ბევერიჯია, Tito's Handmade Vodka-ს შემქმნელი. თავდაპირველად ის სეისმოლოგად მუშაობდა, შემდეგ კი იპოთეკურ ბროკერად. 40 წლის ასაკში გაუჩნდა იდეა, რომ არყის წარმოება დაეწყო.
დღეს მისი კომპანია, ვფიქრობ, ქვეყანაში ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ალკოჰოლური სასმელების ბრენდია.
რა გამოარჩევთ ნამდვილად წარმატებულ ადამიანებს?
ისინი მუდმივად სწავლობენ. ბევრი ადამიანი სწავლას უნივერსიტეტის დასრულებისთანავე წყვეტს და შემდეგ, უბრალოდ, საკუთარ საქმეს აკეთებს. მაგრამ გამორჩეულად წარმატებული ადამიანები არასოდეს წყვეტენ განვითარებას. მე ამას "გარეგან სწავლას" ვუწოდებ, ისინი თავისუფალ დროსაც საკუთარი პროფესიის გაუმჯობესებასა და ახალი ცოდნის მიღებას უთმობენ.
შეხედეთ პროფესიულ სპორტს. გგონიათ, სტეფან კარი თამაშების მიღმაც ვარჯიშობს? რა თქმა უნდა, დიახ. სწორედ ეს არის მისი წარმატების ერთ-ერთი მიზეზი. ამიტომაც არის ასე მნიშვნელოვანი იმის კეთება, რაც მართლა გიყვარს. თუ საქმე არ გიყვარს, ვერ შეინარჩუნებ მოტივაციას, რომ მუდმივად ისწავლო და განვითარდე.
ვფიქრობ, საუკეთესო ტესტი იმის გასაგებად, ნამდვილად ეძებთ თუ არა თქვენი ოცნების საქმეს, ასეთია: დახარჯავდით თუ არა თავისუფალ დროს ამ საქმის გაუმჯობესებაში ან მის შესახებ მეტის შესწავლაში?
როგორ მუშაობდით საკუთარი უნარების გაუმჯობესებაზე?
საშუალო სკოლაში ინგლისურ ენასა და წერაში საკმაოდ სუსტი ვიყავი, მაგრამ ეს უნარები მოგვიანებით ბევრი კითხვის საშუალებით განვივითარე. ასევე, საჯაროდ გამოსვლის გამოცდილება თითქმის არ მქონდა, თუმცა დროთა განმავლობაში ამას უფრო და უფრო ხშირად ვაკეთებდი.
ამიტომ ვიტყოდი: თითქმის ყველაფერი, რასაც დღეს საკუთარ სისუსტედ მიიჩნევთ, შეიძლება გაუმჯობესდეს, უბრალოდ, მუდმივი პრაქტიკითა და გამეორებით. თუმცა ასაკთან ერთად ეს მიდგომა შეიძლება შეიცვალოს. კარიერის დასაწყისში მნიშვნელოვანია, იმუშაოთ თქვენს სუსტ მხარეებზე და განივითაროთ ისინი. მაგრამ 35 ან 45 წლის ასაკში უკვე უმჯობესია, მთელი ენერგია თქვენს ძლიერ მხარეებზე მიმართოთ. გამოიყენეთ ის, რაც ყველაზე კარგად გამოგდით.
თქვენ წერდით მენტორობის მნიშვნელობაზე. როგორ შეუძლიათ ადამიანებს კავშირების დამყარება, თუ აშკარა მენტორი არ ჰყავთ?
როდესაც ადამიანები მენტორებზე ფიქრობენ, ხშირად სურთ, მათი მენტორი უორენ ბაფეტის მსგავსი ადამიანი იყოს. მაგრამ ეს ყოველთვის რეალისტური არ არის. ამიტომ მე ვთავაზობ, ადამიანებს მენტორების ორი განსხვავებული ჯგუფი ჰყავდეთ: ერთი – "ამბიციური მენტორები", ხოლო მეორე – "რეალისტური მენტორები".
"ამბიციური მენტორების" შემთხვევაში შეადგინეთ იმ ადამიანების სია, რომლებიც თქვენს სფეროში განსაკუთრებულად გამორჩეულები არიან და რომელთაგანაც სწავლა გსურთ. დღეს ამის გაკეთება ბევრად მარტივია, YouTube-ისა და პოდკასტების საშუალებით ბევრი წარმატებული ადამიანი ღიად საუბრობს საკუთარ გამოცდილებაზე, მუშაობის მეთოდებსა და მიღებულ გაკვეთილებზე. თქვენ შეგიძლიათ ამ რესურსებს მუდმივად ადევნოთ თვალი და მათგან ისწავლოთ.
შემდეგ უნდა იპოვოთ "რეალისტური მენტორები", ადამიანები, რომლებიც რეალურად შეძლებენ თქვენს მენტორობას. ამ საკითხს უფრო პრაქტიკულად უნდა მიუდგეთ. ესენი არიან ადამიანები, რომლებიც თქვენს სასურველ პოზიციასთან შედარებით მხოლოდ ერთი-ორი საფეხურით წინ დგანან, პროფესიონალები, რომლებიც შესაძლოა ფართოდ ცნობილები არ არიან, მაგრამ უკვე აქვთ ის გამოცდილება, რომლის მიღწევაც თქვენ გსურთ.
გაარკვიეთ, ვინ არიან ისინი. თუ მათ საქმიანობას შეისწავლით და გულწრფელ ინტერესს გამოიჩენთ, დიდი შანსია, ეს დააფასონ. შესაძლოა ყველამ არ გიპასუხოთ, მაგრამ შეიძლება გაგიკვირდეთ, მათი მნიშვნელოვანი ნაწილი თანახმაც კი იყოს დახმარებაზე. ასევე მნიშვნელოვანია გახსოვდეთ, რომ სხვადასხვა მენტორს სხვადასხვა რამის მოცემა შეუძლია. ერთი შეიძლება კარიერულ გადაწყვეტილებებში დაგეხმაროთ, მეორე – უნარების განვითარებაში, მესამე კი პროფესიული ქსელის შექმნაში. აუცილებელი არ არის, გყავდეთ ერთი "იოდას მსგავსი" მენტორი, რომელიც ყველაფერს იცნობს და ყველა კითხვაზე პასუხი აქვს.
ცნობილია, რომ Google-ის ადრეული ინვესტორი იყავით. როდესაც ადამიანები ამას გახსენებენ, ხომ არ ფიქრობთ ხოლმე: "კარგი რა, მე ბევრი სხვა წარმატებული რამ გამიკეთებია"?
არა, ეს არასდროს მაღიზიანებდა. პირიქით, ამაზე ხშირად ვსაუბრობ, რადგან ვფიქრობ, ამ გამოცდილებიდან ძალიან ბევრი ვისწავლე.
ამბავი ასეთია: ლარი პეიჯი და სერგეი ბრინი ჩვენს პარტნიორებთან ერთად მუშაობდნენ მაშინ, როცა კომპანიაში მხოლოდ 25 თანამშრომელი იყო. როგორც მე ვამბობ ხოლმე, "ჩვენ ფეხი ვერ ავუწყვეთ", რადგან სიმართლე რომ ვთქვა, არც კი ვიცი, შევძლებდით თუ არა მოგებას, ბოლომდე რომ გვებრძოლა. ეს ძალიან მნიშვნელოვანი გაკვეთილი აღმოჩნდა.
როდესაც რაღაც დიდ შესაძლებლობას უშვებ ხელიდან, ეს შეიძლება ყველაზე ძვირადღირებული შეცდომა იყოს. თუ ისეთ საქმეში აბანდებ ფულს, რომელიც არ ამართლებს, ფულს მხოლოდ ერთხელ კარგავ. მაგრამ როცა უზარმაზარ შესაძლებლობას უშვებ ხელიდან, შეიძლება დაკარგო შანსი 10 000-ჯერ მეტი მოგების. ამ გამოცდილების შემდეგ ჩემთვის ეს ერთგვარ მოტივაციად იქცა, საკუთარ თავს ვუთხარი: "აღარ დავუშვებ, რომ მსგავსი რამ კიდევ ერთხელ გამომეპაროს".
ბერტ "ტიტო" ბევერიჯს, Tito's Handmade Vodka-ს დამფუძნებელს, აქვს ტექსტი, რომელსაც ანტრეპრენერებს ურიგებს და სადაც აღწერს, როგორ უმკლავდება წარუმატებლობას. როდესაც რაღაც შესაძლებლობას კარგავს ან ვერ იღებს იმას, რაც სურს, ცდილობს ეს გამოცდილება "საწვავად" აქციოს, დამატებით მოტივაციად. ტიტო ამბობს: "სანამ არ ნებდები, რეალურად არასდროს მარცხდები".
რას ეტყოდით იმ ადამიანებს, რომლებიც ახლა ამთავრებენ კოლეჯს და გრძნობენ, რომ ხელოვნურმა ინტელექტმა უკვე ჩაანაცვლა ისინი, სანამ კარიერას საერთოდ დაიწყებდნენ?
პირველ რიგში, ვურჩევდი, ცოტა მოდუნდნენ. თანამედროვე სამყაროს ერთ-ერთი მთავარი პრობლემა ის არის, რომ ყოველგვარი ცუდი განზრახვის გარეშე შევქმენით კულტურა, რომელიც ახალგაზრდებზე მუდმივ ზეწოლას ახდენს.
ჯონათან ჰაიდტი ამას "რეზიუმეების შეიარაღებულ რბოლას" უწოდებს, პროცესი, რომელიც ფაქტობრივად 10 წლის ასაკიდან იწყება. ბავშვებს აგზავნიან ლაკროსზე, ჩელოს გაკვეთილებზე, ჭადრაკზე, მოხალისეობრივ აქტივობებსა და კიდევ უამრავ სხვა საქმეზე.
სამწუხარო ის არის, რომ ბევრი ახალგაზრდა იმდენად ეჩვევა მუდმივი მიღწევების აუცილებლობას, რომ აღარ რჩება დრო, შეჩერდეს, ღრმად ჩაისუნთქოს და საკუთარ ინტერესებსა და შესაძლებლობებს დაუკვირდეს.
ჩვენ, უბრალოდ, ვზღუდავთ ადამიანებს. სიმართლე ისაა, რომ როდესაც წარმატებულ ადამიანებს უყურებთ, ბევრი მათგანი თავისი სპეციალობიდან შორს არის დარგში. მე შევხვდი ქალს, რომელსაც 22 წლის ასაკში სურდა ფსიქოლოგიიდან ფინანსებზე გადასვლა და მკითხა: "გვიანია?" ვიფიქრე, იცით, რამდენი ადამიანი სწავლობს ქცევით ფინანსებს? არც ისე ბევრი. ეს შეიძლება ძალიან განმასხვავებელი ნიშანი იყოს.
გაურკვევლობა კიდევ უფრო მეტი მიზეზია იმისთვის, რომ უბრალოდ, ნამდვილად შეისწავლოთ და იპოვოთ ის, რაც გიყვართ და არ გააკეთოთ რამე არასწორი მიზეზით ან სხვისი მიზეზით. და დაეყრდნოთ ხელოვნურ ინტელექტს. ეს მომავლის ინსტრუმენტია. ნებისმიერ სფეროში, მათ შორის პროგრამირებაში, თქვენი შანსების შესანარჩუნებლად საუკეთესო გზაა მისი მიღება და მისგან სუპერძალების მოპოვება.
